Ruiny Starożytnego Miasta Magran (Muzeum)

[Raul Petrowicz Catalan]

[Raul Petrowicz Catalan]

Do Ruin Magram wiodą dwie drogi wyłożone kamiennymi płytami, która wiją się po południowym i zachodnim zboczu góry. Szerokość tych górskich dróg jest zmienna i waha się od 160 do 218 centymetrów. Ich powierzchnia jest niezbyt równa i wykonana z ciosanych głazów skalnych. Niestety w wielu miejscach widać poważne uszkodzenia powstałe w wyniku jej eksploatacji i braku działań naprawczych przez bardzo długi okres czasu. Ich łączna długość wynosi 14 800 metrów i schodzą się one pod murami ufortyfikowanej osady.

Droga południowa zaczyna się na wysokości 622 m.n.p.m, natomiast droga na zachodnim zboczu ma swój początek na wysokości 230 m.n.p.m. Jednak w wyniku badań zespół profesora Szarewicza doszedł do wniosku, iż dalszy jej odcinek został rozebrany i wykorzystany jako materiał budowlany. Prawdopodobnie prowadziła ona aż do wybrzeża gdzie odnaleziono pozostałości starożytnej przystani morskiej.


Kamienna droga na południowym zboczu.


Kamienna Droga na zachodnim zboczu.

[Raul Petrowicz Catalan]

Po dotarciu na wysokości 970 m.n.p.m. napotykamy mur z ociosanych bloków kamiennych otaczających ruiny starożytnego miasta, którego kształt jest nieregularny i uwarunkowany ukształtowaniem terenu. Cały kompleks zajmuje około trzech hektarów.


Mur obwodowy otaczający miasto


Ruiny Magram

[Raul Petrowicz Catalan]

Ruiny Magram można podzielić na miasto dolne, gdzie dominuje dość gesta zabudowa, którą tworzą budynki mieszkalne i gospodarcze oraz miasta górnego, otoczonego drugim, mniejszym murem obwodowym, gdzie są usytuowane pałace i świątynie.

Domostwa usytuowane w mieście dolnym były jednopiętrowe,  wznoszone z kamienia. Składały się z budynku trzy skrzydłowego z dziedzińcem w środku, który był zamknięty murem w którym była usytuowana brama wejściowa. Z dziedzińca prowadziły wejścia do wszystkich ważniejszych pomieszczeń domu. Na parterze mieściły się pomieszczenia gospodarcze, magazynowe i do pracy, na pietrze sypialnie. Pomiędzy domostwami ciągnęły się wąskie, kamienne uliczki.  


Uliczki Miasta Dolnego


Schemat Domu Mieszkalnego

[Raul Petrowicz Catalan]

Miasto górne tworzyła wyraźnie luźniejsza zabudowa, którą tworzyły pałace banów oraz pałac archonta połączony ze świątynią. Pałace banów to w zasadzie większa wersja domów mieszkalnych z miasta dolnego z tym że miały one większe dziedzińce wewnętrzne na których umieszczone były fontanny. Natomiast pałac archonta to rozległy kompleks pomieszczeń reprezentacyjnych i mieszkalnych skupionych wokół dziedzińca.  Na jego środku była (jak w pałacach banów) fontanna zasilana z miejskiego wodociągu.

[Raul Petrowicz Catalan]

Pod pałacem jest dwupoziomowy kompleks pomieszczeń wykutych w litej skale i połączonych podziemnym przejściem ze świątynią. Niektóre z tych pomieszczeń mogły być wykorzystywane jako składy i magazyny, bowiem natknięto się w nich na liczne naczynia i dzbany. W innych znaleziono sporą ilość zwojów starych pism oraz uzbrojenia rycerskiego.

[Raul Petrowicz Catalan]

Kompleks Świątynny w Magram jest położony na wschód od pałacu archonta i łączą go z nim podziemne przejścia. Do wnętrza świątyni prowadzi para kamiennych schodów. Pod świątynią, podobnie jak w pałacu archonta są podziemia, gdzie odnaleziono krypty grobowe z dwudziestoma trzema ciałami. Prawdopodobnie są do pradawni królowie i najwyżsi kapłani państwa Santów.


Kompleks Świątynny w Magram


Krypty grobowe z ciałami władców Santery

[Raul Petrowicz Catalan]

Również w podziemiach pałacu archonta odnaleziono świetnie zachowany, bogato zdobiony szyszak, będący najpewniej częścią zbroi królewskiej oraz złotych pierścień. Znalezisko jest wstępnie datowane na rok trzysetny pięćdziesiąty. Obydwa artefakty są bardzo kunsztownej roboty
co świadczy o wysokim poziomie rzemiosła w tamtych czasach.

[Raul Petrowicz Catalan]

W podziemiach pałacu królewskiego, archeolodzy odnaleźli niebywale piękny, bogato zdobiony i kunsztownie wykonany miecz o niezwykłej konstrukcji. Zapewne jak poprzednie znaleziska należał do jednego z władców Santery. Artefakt ten uznano za niebywale cenne odkrycie, stanowiące przykład nie tylko wysoko rozwiniętego rzemiosła ale i wiedzy militarnej. Miecz przypomina z wyglądu samurajską katanę, jest idealnie wyważony, posiada kościaną rękojeść, która doskonale leży w reku. Broń ta posiada nie tylko wysokie walory estetyczne ale i bojowe.

[Raul Petrowicz Catalan]

Owocem prac wykopaliskowych w mieście górnym było odnalezienie kilku ciekawych artefaktów w jednym z domów znaleziono parę pięknych bransolet, w innym topór. Najciekawszym jednak odkryciem było znalezienie końskiej podkowy, co może świadczyć, że już ok. 400 roku (tak oszacowano jej wiek) te zwierzęta były na wyspie wykorzystywane gospodarczo.