II Posiedzenie Kortez Generalnych

[Miguel de Catalan]

oto projekt umowy handlowej zaakceptowany przed Przedstawiciela Związku Winkulijskiego.:

Umowa Handlowa
pomiędzy
Związkiem Winkulijskim, a Królestwem Skarlandu
Niniejszą umowę handlową Wysokie Układające się strony zawierają w najlepszej wierze, o czym poświadczają władze obydwu państw:

Jego Królewska Mość
Norbert I de Catalan
Król Skarlandu.
Reprezentowany przez osobę Księcia Miguela De Catalan

ORAZ

Jego Ekscelencja
Artur Kardacz
Przedstawiciel Związku Winkulijskiego



Art. I
Niniejsza umowa określa stosunki handlowe między Wysoko Układającymi się stronami.

Art. II
Wymagane jest, że aby przyjąć tą umowę, oba państwa muszą mieć wcześniej podpisany traktat uznaniowy z drugim państwem.

Art. III
Osoby wyznaczone przez władze obojga stron, mają obowiązek pilnować, żeby handel odbywał się odpowiednio. To samo zadanie mają władze.

Art. IV
Obie strony, mają wybrać w portach, miastach położonych na swych terytoriach, miejsce, gdzie staną faktorie handlowe, punkty wymiany handlowej; Skarlandu w Winkuli i Winkuli w Skarlandzie.

Art. V
Zadaniem faktorii jest przechowywanie i eksportowanie po kraju towarów drugiej strony.

Art. VI
Służby nadzorujące porządek w Obu państwach mają obowiązek sprawdzać okręty kupieckie przed wypłynięciem, ażeby nie przewoziły towarów zakazanych.

Art. VII
Wysokie Układające się strony mają obowiązek zapewnić przewożącym legalne towary kupcom nieograniczony przejazd przez swe terytorium. Za prośbą kupca i pozwoleniem burmistrza miasta - z eskortą.

Art. VIII
Niniejsza umowa, zrywana jest, gdy traktat uznaniowy między obojga państwami zostaje unieważniony, bądź, gdy Wysoko Układające się strony notyfikują umowę, nie notyfikując traktatu uznaniowego.

Art. IX
Po notyfikacji umowy, daje się tydzień kupcom na całkowite zaprzestanie handlu, między obojga stronami


/-/ Miguel de Catalán, Infante de Scarlaña
PODPIS W IMIENIU KRÓLA SKARLANDU



/-/ Artur Kardacz, Przedstawiciel Związku Winkulijskiego
PODPIS W IMIENIU WINKULII

Wystarczy ratyfikować, jesli się zgadzamy. I do opublikowania w dzienniku ustaw.

[Norbert de Catalan]

Zastanawia mnie sens tego typu umów. Niema systemu wymian handlowych więc jest to raczej martwy typ umowy

[Karsten Cayetana]

Rozpoczynam debatę nad ratyfikacją umowy handlowej.

Pozwolę sobie wyrazić prywatną opinie. W moim przypadku również nie widzę żadnych możliwych pozytywnych następstw takiej umowy. Jedyny pozytyw to podtrzymanie dobrych relacji z Winkulią. Nie będę głosował przeciw ale i nie jestem zagorzałym zwolennikiem takich projektów.

[Miguel de Catalan]

Taka umowa otwiera pole do narracji skoro nie mamy wspólnych jakiś platform informatycznych.
Mamy w ustawie gospodarczej artykuły związane z handlem morskim, trudno handlować z kimś, jesli sie nie ma umowy handlowej.
Jest to niby prawo, ale jednak chodzi w nim o narracje. Nie ważne czy statek drewniany, czy statek metalowy, liczy sie współpraca i narracja.

PS. Poza tym w leockich systemach mamy żeglugę morską i tam można pływać pod różnymi banderami i transportować różne towary, stąd nie zgodzę się w pełni z JKM ojcem.

[Norbert de Catalan]

Jak słusznie zauważyłeś w leockich systemach... niema i nie będzie takiego ogólnomikronacyjnego systemu. Nadal uważam tą umowę za niepotrzebną bo niemamy na tyle ludzi aby narracyjnie handlować, zakładać faktorię etc. etc. etc.

[Miguel de Catalan]

Jak słusznie zauważyłeś w leockich systemach... niema i nie będzie takiego ogólnomikronacyjnego systemu. Nadal uważam tą umowę za niepotrzebną bo niemamy na tyle ludzi aby narracyjnie handlować, zakładać faktorię etc. etc. etc.

Nie musimy zakładać żadnych faktori. One są narracyjnie. Bo gdzieś narracyjnie będzie trzeba towary przechowywać. Nadal ta umowa daje możliwości do dalszej narracyjnej zabawy. I szkoda na pewno nie przyniesie. A może dać tylko dodatkową zabawę i możliwości.

[Bruno Petrowicz Catalan]

Też nie mam przekonania względem takich umów. Na ogół pozostają one martwa litera prawa. Do podjęcia narracji na tym gruncie nie potrzeba umów. Przykładem jest watek podjęty przez pana Michała Lubomirskiego-Lisewicza. viewtopic.php?f=5&t=272 Chęci były, zabrakło chętnych do prowadzenia narracji. W RON takie umowy funkcjonowały, ale szału nie było i temat się wypalił. Ja rozumiem że niektóre z podpatrzonych za granica inicjatyw warto zaszczepić na rodzimym gruncie, ale nie każda z nich się przyjmie. Ta pewnie nie bo i tam gdzie powstała nie funkcjonuje. Blokować nie będę, ale i nie jestem entuzjastą tego pomysły tym bardziej, że dotyczy raczej czasów w jakich osadzono Francję i Estellę Wschodnią.

[Karsten Cayetana]

Czy ktoś jeszcze zechciałby zabrać głos w tej sprawie?

[Norbert de Catalan]

Nie musimy zakładać żadnych faktori. One są narracyjnie. Bo gdzieś narracyjnie będzie trzeba towary przechowywać. Nadal ta umowa daje możliwości do dalszej narracyjnej zabawy. I szkoda na pewno nie przyniesie. A może dać tylko dodatkową zabawę i możliwości.

Z Bizancjum mamy zdaje się podobną umowę i jest ona martwa - nikt nie prowadzi tego typu narracji

[Karsten Cayetana]

A jak wygląda to ze strony Winkulii? Czy tam są jakieś plany odnośnie tej umowy? Czy w ogóle zamierzają działać choćby narracyjnie w tym temacie?