Galeria Malarstwa w Grodźcu

[Bruno Petrowicz Catalan]

Sejm bociani


Obraz olejny Władysława Aleksandra Maleckiego, powstał ok. roku 1874.
Przedstawia pogrążony w półmroku, leśno-bagienny krajobraz. Na horyzoncie błyszczy słoneczna tarcza rzucając blask na taflę wody. Pomiędzy trzema potężnymi wierzbami widnieje stado pełnych gracji bocianów, harmonijnie wpisujących się w krajobraz. Zgodnie z zasadami pejzażu stimmungowego, czyli nastrojowego, wieczorna sceneria oraz sprowadzona do jednego, dominującego tonu gama barwna pozwoliły artyście na unifikację wszystkich elementów kompozycji. Dziewiętnastowieczna krytyka zdecydowała, iż dzieło z motywem bocianów przedstawia krajobraz polski. Ptaki ukazane w naturalnym dla siebie środowisku symbolizują odwieczne prawa natury oraz powtarzalny rytm kolejnych pór roku.

[Bruno Petrowicz Catalan]

Orka


Obraz Józefa Chełmońskiego, powstał w 1896 roku.
Tematem płótna są dwa motywy - pochylony do przodu oracz, popychający przed sobą pług, zatopiony w twardej ziemi oraz drugi - woły, które ciągną pług i widocznie wykonują długą, żmudną i ciężką pracę. Na horyzoncie, zamkniętym w lewym, skrajnym rogu obrazu Chełmoński ujmuje jesienny krajobraz rozciągający się nad mazowiecką równiną, otwartą na bezkresne niebo oraz obłoki rozświetlone brzaskiem jesiennego poranka. W oddali widać wioskę i krzyż. Jest to niewątpliwie realistyczny obraz, w której przeważają tonacje brunatne i rdzawo-brunatne o żółtawym odcieniu - kolorach typowych dla prawdziwej polskiej jesieni. Chełmoński w zaprezentowanych obrazach przybliżył nam piękno jesieni, jej zmienność, barwność i ruchliwość. Ukazał jej dwa oblicza - dosłowne, ale i metaforyczne. Pokazał, że na życie człowieka ma ogromny wpływ przyroda i zmiany pór roku.

[Bruno Petrowicz Catalan]

"Z Dzikich Pól"


Obraz Józefa Brandta.
Dzikie pola łączy się z większą grupą podobnych obrazów, przedstawiających konnych rycerzy różnej broni i barwy, na tle oddziałów wojska ciągnących przez równinne pola. Akcent położony jest na pierwszoplanową postać rycerza, jeźdźcy w tle ujęci są jakby w „przypadkowym kadrze”, z końmi wychodzącymi czasem poza granice płótna. Dla porównania, można wymienić np. "Husarza", "Towarzysza pancernego" czy "Buńczucznego".

[Bruno Petrowicz Catalan]

"Ostatnia chudoba"


Obraz Aleksandra Kotsisa.
Olej na płótnie z roku 1870. Obraz utrzymany w tonacji szarej wywołuje nastrój smutku i przygnębienia, wzrusza tragiczną sytuacją chłopskiej rodziny. W ponurej izbie zarzuconej śmieciami, łachmanami, fragmentami zniszczonych sprzętów, jest ława, na której w centralnym miejscu obrazu, nieco lepiej oświetlonym siedzi mężczyzna, a do niego tuli się dziecko. Ta para postaci jest wyeksponowana, ponieważ oni są w rodzinie najważniejsi. Na mężczyźnie spoczywa ciężar utrzymania rodziny, której przyszłością jest dziecko. Oboje mają twarze zastygłe w bólu. Nawet dziecko nie jest beztroskie i radosne, lecz bardzo smutne. Ubrani są w łachmany. Przez dziury w spodniach ojcu widać kolana, a dziecko owinięte jest tylko jakąś jasną tkaniną. Podobnie tragiczną postacią jest stojąca obok matka. Jej twarz wyraża bezradność, obojętność i niemą rozpacz. Ręce ma złożone na krzyż i tępo patrzy przed siebie. W prawym rogu płótna widać kozę, pewnie jedyną żywicielkę rodziny, którą trzyma za rogi i kark starszy mężczyzna, w którym można się domyślać ojca jednego z małżonków. Wszyscy, prócz dziecka mają nakryte głowy, nikt na nikogo nie patrzy. Choć nie widać tu żadnych zawiniątek ani tobołków, ma się wrażenie, że ludzie ci na coś czekają albo muszą się gdzieś udać. Są w sytuacji, z której nie ma wyjścia, siedzą bezczynnie z założonymi rękami.

[Bruno Petrowicz Catalan]

"Poranek w sosnowym lesie"


Obraz Iwana Szyszkina.
Obraz przedstawia las sosnowy oświetlony przez wschodzące słońce. W centralnym punkcie kompozycji znajduje się powalone z korzeniami, złamane drzewo, na którym zgromadziły się cztery niedźwiedzie. Zwierzęta zostały ukazane w różnych pozach: dwa wspięły się na złamany pień, jeden, stanąwszy na tylnych łapach, obserwuje z niego słońce, zaś ostatni siedzi obok powalonego drzewa z półotwartą paszczą. W tle ukazany został las, złożony z drzew o różnej wysokości, oświetlony przez promienie słoneczne przechodzące przez korony drzew. Szyszkin ukazał drzewa z dużą dbałością o oddanie szczegółów ich budowy, starannie oddał również grę świateł w koronach i na pniach sosen. Wygląd lasu został upoetyzowany; artysta nie kryje swojej fascynacji nietkniętą ręką człowieka naturą

Pejzaże leśne były ulubionym tematem malarstwa Iwana Szyszkina, od młodości zafascynowanego rosyjską przyrodą. Poranek w sosnowym lesie jest kolejną w jego twórczości realizacją tematu lasu sosnowego w świetle słonecznym, któremu malarz poświęcił szereg studiów.

[Vilarte]

Czy galeria byłaby skłonna sprzedać któreś dzieło?

[Norbert de Catalan]

Niby po likwidacji statutów ta Galeria jest własnością królewską ale żeby coś sprzedawać... wynająć owszem ale póki co sprzedaż raczej nie jest możliwa