Królestwo Skarlandu

Relacje rotryjsko-skarlandzkie zawsze były ciekawe. Gdy z Klemensem II podpisywałem pierwszy konkordat nie liczyłem, że Skarland nastuka więcej niż 2 lata w swej mikronacyjnej bytności. Wpływy rotryjskie były więc w Skarlandzie silne od samego początku, wielu Rotryjczyków działało również tu jako aktywni obywatele, skarlandzki wydział teologiczny na Uniwersytecie w Walencji był chyba jedynym w miare aktywnym ośrodkiem kształcenia duchownych po za Rotrią a w przypadku samego uniwersytetu jedynym wydziałem podtrzymującym jego istnienie.
Rotryzm nigdy nie był religią o statusie państwowym - rotryjski duchowny nigdy nie koronował Królów Skarlandu (po za okresem imperialnym), państwo gwarantowało wolność wyznania ale i dbało o swą niezależność i nadal dba względem wszelkich związków wyznaniowych.
Czy więc Skarland jest "córą" Rotrii? Zdecydowanie Nie. Rotria owszem jest nam bliska i jej los jest dla nas ważny co wynika z historii wzajemnych serdecznych relacji choć tu jest pewna skaza mianowicie wspieranie przez Rotrię nielegalnego rządu na uchodźstwie w Nordii w czasie konfliktu czy też wojny sukcesyjnej w Skarlandzie. Również Rotria była przez krótki czas terytorium Skarlandu, po tym okresie monarcha skarlandzki tytułuje się również Wielkim Księciem Rotrii.

Podsumowując: Rotria jest nam zdecydowanie najbliższa z mikronacyjnej familii, będziemy przy niej zwłaszcza teraz w jej najciemniejszej chwili jaką bez wątpienia jest kloner na patriarszym tronie. Nie będziemy przy niej jednak stać jako "córa" tylko przyjaciel.

Juan de la Cerda pisze: ↑21 maja 2025, 22:33 Skarland od początków swojego istnienia był krajem świeckim, głęboko zakorzenione wpływy Kościoła Rotryjskiego zaczęły się w momencie skomplikowanej historii, pamiętając praktycznie początki Skarlandu a potem lata jego rozwoju mogę to z pewnością powiedzieć.
Skarland nigdy nie był i nie będzie "córą" Rotrii, może stać się co najwyżej równym jej partnerem.
I nie, miejsce Skarlandu nie jest na łonie Kościoła, Skarland może co najwyżej pozwolić rozwijać się Kościołowi na terenie Królestwa.
A zainteresowanie wynika nie z powodów religijnych a geopolitycznych, wszak Patriarcha jest również monarchą niepodległego państwa a na tronie tego państwa i Kościoła w chwili obecnej zasiada przestępca.
Co do wspólnej aktywności, oczywiście wszystkie projekty, czyny i współpraca są wielce mile widziana
Rotria, zgadzając się z nią czy nie, będąc katolikiem czy też nie pozostaje ciekawym projektem mikronacyjnym czemu nie można zaprzeczyć.
EDIT:
Zapomniał bym również przy tej okazji wspomnieć, że owszem jest Świątynia Rodzima jakże prężnie się rozwijająca, ale jest też i Kościół Powszechny Pollinu, który z sukcesem podpisał konkordat z Króleswtem Skarlandu na zasadach wspólnego poszanowania i wsparcia

Traktuję tę wypowiedź jako kompletne niezrozumienie historii Skarlandu. Szkoda, że taka odpowiedź pada z ust znaczącego skarlandzkiego obywatela. Milczeniem spowiję również fragment o katolicyzmie, gdyż realnie wyznawana wiara nie ma żadnego wpływu na działalność Kościoła Rotryjskiego. Resze pozostawiam również bez komentarza. Przepraszam za może zbyt szorstki ton, ale przedstawiam po prostu swoje odczucia.

Norbert de Catalan pisze: ↑22 maja 2025, 9:45 Relacje rotryjsko-skarlandzkie zawsze były ciekawe. Gdy z Klemensem II podpisywałem pierwszy konkordat nie liczyłem, że Skarland nastuka więcej niż 2 lata w swej mikronacyjnej bytności. Wpływy rotryjskie były więc w Skarlandzie silne od samego początku, wielu Rotryjczyków działało również tu jako aktywni obywatele, skarlandzki wydział teologiczny na Uniwersytecie w Walencji był chyba jedynym w miare aktywnym ośrodkiem kształcenia duchownych po za Rotrią a w przypadku samego uniwersytetu jedynym wydziałem podtrzymującym jego istnienie.
Rotryzm nigdy nie był religią o statusie państwowym - rotryjski duchowny nigdy nie koronował Królów Skarlandu (po za okresem imperialnym), państwo gwarantowało wolność wyznania ale i dbało o swą niezależność i nadal dba względem wszelkich związków wyznaniowych.
Czy więc Skarland jest "córą" Rotrii? Zdecydowanie Nie. Rotria owszem jest nam bliska i jej los jest dla nas ważny co wynika z historii wzajemnych serdecznych relacji choć tu jest pewna skaza mianowicie wspieranie przez Rotrię nielegalnego rządu na uchodźstwie w Nordii w czasie konfliktu czy też wojny sukcesyjnej w Skarlandzie. Również Rotria była przez krótki czas terytorium Skarlandu, po tym okresie monarcha skarlandzki tytułuje się również Wielkim Księciem Rotrii.

Podsumowując: Rotria jest nam zdecydowanie najbliższa z mikronacyjnej familii, będziemy przy niej zwłaszcza teraz w jej najciemniejszej chwili jaką bez wątpienia jest kloner na patriarszym tronie. Nie będziemy przy niej jednak stać jako "córa" tylko przyjaciel.

Piękna odpowiedź Królu Norbercie! Rzeczywiście, choć rotryzm nie był nigdy oficjalną religią w Skarlandzie, to jednak niezaprzeczalnie przysłużył się chyba najbardziej spośród wszystkich v-wyznań do rozwoju państwowości skarlandzkiej. Historia, choć zawiera blaski i cienie, to jednak jako nauczycielka życia wskazuje, że Skarland, będąc w sojuszu ze Stolicą Pawłową, wychodził na tym raczej korzystnie. Stąd doceniam wzmiankę króla o tym, iż Skarland pozostaje dalej w bliskich relacjach.

Chciałbym jednak wyrazić zdumienie powszechnym niezrozumieniem terminu "córa". Odnosi się on bardziej do bardzo szybkiego nawiązania relacji między Skarlandem a Kościołem Rotryjskim, jak też znaczącej roli Kościoła w kształtowaniu historii Skarlandu. Posiada on bowiem długą i bogatą historię wzajemnych relacji z rotryzmem, czemu zaprzeczyć się nie da. Nie mam więc na myśli, że Skarland powstał na bazie Rotrii, czy też ma być państwem satelitarnym Rotrii. Sformułowanie "córa Kościóła" posiada daleko idące konotacje w historii powszechnej realnego świata. Do ich zgłębienia, celem lepszego zrozumienia użytego przeze mnie terminu, gorąco zachęcam.

Na koniec zwracam się do wszystkich Skarlandczyków - wróćmy do korzeni! Niech to wołanie rozlega się tym bardziej, gdy w Rotrii zawierucha uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie Kościoła, a z drugiej strony paradoksalnie przyczynia się do pogłębienia aktywności i promocji Kościoła Rotryjskiego w mikroświecie. Sądzę, że fabularne włączenie się Skarlandu w obecne wydarzenia wyjdzie nad wyraz korzystnie nie tylko dla naszych wzajemnych relacji, ale również przyczyni się do umocnienia pozycji Skarlandu w v-świecie. Do czego gorąco wzywam i zachęcam wszystkich, którym los Skarlandu nie jest obojętny.

Ależ oczywiście bez urazy, ja niezwykle cenię konstruktywną dyskusję.
Ja nie jestem przeciwnikiem Rotrii, a wręcz przeciwnie - sam przed laty (10-15 lat temu) zaczynałem swoją mikronacyjną przygodę właśnie w Rotrii by potem ją porzucić dla mojego ukochanego Skarlandu.
Jestem wielkim fanem Rotrii i samego projektu, który wnosi do mirkoświata niezwykle wiele!
Nie jestem też przeciwnikiem bliskich, i tutaj podkreślę na podstawach równości i przyjaźni, relacji pomiędzy Rotrią i Skarlandem.
Historia Rotrii i Skarlandu jest skomplikowana, ale zarówno jak Rotria jest swoim własnym filarem tak i Skarland jest swoim własnym filarem państwowym i kulturowym.
Oczywiście nie chodziło mi o prywatną religię, a mówiąc katolicyzm miałem na myśli Rotryzm.
Historia obu narodów jest skomplikowana to z pewnością i z pewnością też oba narody, jeśli będzie to rozegrane na zasadach wspólnego szacunku mogą zyskać na wspólnej relacji w formie podwyższonej aktywności.
Sformułowanie córa Rotrii brzmi rzeczywiście niezwykle kontrowersyjnie dla tych, którzy do końca będą pragnąć silnego i bezstronnego religijnie Skarlandu.
Obecna sytuacja jest niefortunna, nie jestem w stanie wyobrazić sobie ciepłych relacji Skarland-Kościół dopóki von Baden zasiada na tronie patriarszym, wystarczy choćby zapoznać się z uchwaloną niedawno ustawą w Kortezach.
Szanowny Ekscelencjo @Guliano Giuseppe Montini proszę mnie nie odbierać jako przeciwnika Rotrii, ja wspieram każdy możliwy przejaw aktywności w mikroświecie, który jest zgodny z prawem i powszechnie uznanymi zasadami netykiety i moralności.

Ukazał się nowy artykuł w El Reino:
W niedawnym dekrecie Patriarchy Rotrii, Alberta vel Fredricha von Baden, ogłoszono powołanie Prymasa Królestwa Skarlandu i Arcybiskupa Walencji.
Decyzja ta, jak wynika z naszych informacji, została podjęta jednostronnie – bez uprzednich konsultacji z władzami Królestwa Skarlandu.

https://elreino.skarland.eu/rotria-igno ... kie-prawo/

Juan de la Cerda pisze: ↑24 maja 2025, 16:35 Ukazał się nowy artykuł w El Reino:
W niedawnym dekrecie Patriarchy Rotrii, Alberta vel Fredricha von Baden, ogłoszono powołanie Prymasa Królestwa Skarlandu i Arcybiskupa Walencji.
Decyzja ta, jak wynika z naszych informacji, została podjęta jednostronnie – bez uprzednich konsultacji z władzami Królestwa Skarlandu.

https://elreino.skarland.eu/rotria-igno ... kie-prawo/

Artykuł choć ciekawy, to jednak pełen manipulacji i niezrozumienia teorii prawa, a tytuł wprowadza czytelników w oczywisty błąd. Choć nie jestem zwolennikiem obecnego Patriarchy, co chyba jest oczywiste w kontekście moich wystąpień w Rotrii, to jednak w tej sytuacji, która dotyczy również mnie, muszę stanąć w obronie decyzji o mianowaniu mojej osoby Prymasem Skarlandu. I to nie tylko dlatego, że ja zostałem tymże mianowany...

Pierwsza sprawa, na którą musimy zwrócić uwagę, to art. 7 ustawy o nominacji, zatwierdzeniu oraz kształceniu Duchowieństwa, nazwijmy ją dalej ustawą rotryjską.

Art. 7. – Status Prymasa
1. Prymas Kościoła Rotryjskiego w Królestwie Skarlandu, jako przedstawiciel Patriarchy Rotryjskiego w randze Ambasadora, nie podlega zapisom niniejszej ustawy.
2. Prymas zachowuje pełnię niezależności kościelnej oraz autonomię w sprawach związanych z działalnością Kościoła Rotryjskiego na ziemiach skarlandzkich jednocześnie przestrzegając prawa obowiązującego na terenie Królestwa Skarlandu.

Artykuł ten w sposób jasny wyłącza funkcje Prymasa Skarlandu z podlegania ustawie, co niestety w artykule prasowym zostało pominięte. Trzeba więc powiedzieć jasno: niniejsza ustawa Mało tego, nie tylko nadaję autonomię Prymasowi w sferze działań dyplomatycznych, ale nadaje mu również "pełnię niezależności kościelnej". Czymże ta niezależność kościelna miałaby być, jeśli nie sprawowaniem funkcji kościelnych sensu stricto.

W świetle przedstawionej ustawy, niezależność Prymasa Kościoła Rotryjskiego w Królestwie Skarlandu należy rozumieć jako wyjątkowy i uprzywilejowany status, który wyłącza go spod jurysdykcji państwowej w zakresie nominacji, zatwierdzania i kształcenia duchownych, jakie dotyczą pozostałych duchownych.

Druga sprawa. Jakie płyną z tej ustawy praktyczne wnioski? Pozwolę je sobie przedstawić w sposób uporządkowany:

• Prymas nie musi być zatwierdzany przez monarchę, w przeciwieństwie do innych duchownych.

• Monarcha nie może ingerować w jego powołanie ani odwołanie – to pozostaje wyłączną domeną Kościoła Rotryjskiego.

• Jako osoba o podwójnej roli – duchowej i reprezentacyjnej – łączy sferę kościelną z relacjami międzynarodowymi.

• Jego niezależność nie oznacza całkowitej suwerenności – nie może działać sprzecznie z prawem Królestwa.

Proszę zatem o poszanowanie porządku prawnego, który ukonstytuował się w Królestwie Skarlandu. Szanownego zaś redaktora proszę o niewprowadzanie opinii publicznej w błąd.

Serdecznie pozdrawiam,
abp elekt Guliano Giuseppe Montini
Prymas Skarlandu

Artykuł ten w sposób jasny wyłącza funkcje Prymasa Skarlandu z podlegania ustawie, co niestety w artykule prasowym zostało pominięte. Trzeba więc powiedzieć jasno: niniejsza ustawa Mało tego, nie tylko nadaję autonomię Prymasowi w sferze działań dyplomatycznych, ale nadaje mu również "pełnię niezależności kościelnej". Czymże ta niezależność kościelna miałaby być, jeśli nie sprawowaniem funkcji kościelnych sensu stricto.

Jako współautor tej ustawy zapewniam Waszą Eskcelencję że oczywistym jest ma Wasza Ekscelencja prawo byc prymasem, nie ma prawa być arcysbiskipem na terenie Skarlandu jest to niezgodne z prawem. Jak zresztą mowi o tym ustawą ze żaden duchowny Kościoła Rotryjskiego nie ma prawa dzoalnosci na terenie Skarlandu bez zatwierdzenia. Niezależność prymasa jest w sprawach dyplomatycznych i administracyjnych Kościoła Rotryjskiego w Skalrandzie.

Juan de la Cerda pisze: ↑24 maja 2025, 22:20

Artykuł ten w sposób jasny wyłącza funkcje Prymasa Skarlandu z podlegania ustawie, co niestety w artykule prasowym zostało pominięte. Trzeba więc powiedzieć jasno: niniejsza ustawa Mało tego, nie tylko nadaję autonomię Prymasowi w sferze działań dyplomatycznych, ale nadaje mu również "pełnię niezależności kościelnej". Czymże ta niezależność kościelna miałaby być, jeśli nie sprawowaniem funkcji kościelnych sensu stricto.

Jako współautor tej ustawy zapewniam Waszą Eskcelencję że oczywistym jest ma Wasza Ekscelencja prawo byc prymasem, nie ma prawa być arcysbiskipem na terenie Skarlandu jest to niezgodne z prawem. Jak zresztą mowi o tym ustawą ze żaden duchowny Kościoła Rotryjskiego nie ma prawa dzoalnosci na terenie Skarlandu bez zatwierdzenia. Niezależność prymasa jest w sprawach dyplomatycznych i administracyjnych Kościoła Rotryjskiego w Skalrandzie.

Chciałbym w takim razie zwrócić uwagę na totalną kompromitację jaką popełniła skarlandzka władza ustawodawcza. Po pierwsze, mylicie i nie rozróżniacie dwóch podstawowych rzeczy. Prymas nie jest ambasadorem, lecz pierwszym wśród biskupów danego kraju, na co zresztą wskazuje sama nazwa. Przedstawicielem Patriarchy jest nuncjusz apostolski. Skoro jednak ustawodawca zadekretował, iż każdorazowy Prymas jest również przedstawicielem dyplomatycznym Patriarchy, to sięgnijmy do historii prawa i spójrzmy, kto ma być prymasem zgodnie z tradycją prawną? Prymasem jest każdorazowy Arcybiskup Walencji. Ustawa rotryjska, ze względu na brak poszanowania reguł stanowienia prawa, doprowadziła do sytuacji, w której zgodnie z zasadami logiki Patriarcha może mianować bez uprzedniego porozumienia również Arcybiskupa Walencji.

Druga kwestia, niezwykle istotna i chyba najważniejsza jest taka, że ustawa ta napisana jest z pogwałceniem prawa międzynarodowego i jest sprzeczna z konkordatem, a mianowicie z art. 6, 9, 10 i 11. Nie zmienia się jednostronnie umów międzynarodowych. Poza tym, aby móc wprowadzić powyższą regulację prawną, należałoby więc najpierw wypowiedzieć konkordat, czego nie zrobiono. Zgodnie z hierarchią aktów prawnych ustawa leży niżej niż konkordat i regulacje międzynarodowe.

Oznacza to totalną kompromitację władzy ustawodawczej i z całym szacunkiem i sympatią do Pana Juana, ale skoro przyznaje się Pan do autorstwa tejże ustawy, którą pozwolę sobie nie bez kozery nazwać gniotem prawnym, podważa Pan sam kompetencje Czcigodnego do tworzenia prawa, jego wyjaśniania i respektowania.

Reasumując, można stwierdzić, iż powyższa sytuacja to niebywały skandal nie tylko na arenie państwowej, ale również na arenie międzynarodowej i stawia ona Skarland w pozycji nieuczciwego partnera do prowadzenia międzynarodowych pertraktacji.

Chciałbym w takim razie zwrócić uwagę na totalną kompromitację jaką popełniła skarlandzka władza ustawodawcza. Po pierwsze, mylicie i nie rozróżniacie dwóch podstawowych rzeczy. Prymas nie jest ambasadorem, lecz pierwszym wśród biskupów danego kraju, na co zresztą wskazuje sama nazwa. Przedstawicielem Patriarchy jest nuncjusz apostolski. Skoro jednak ustawodawca zadekretował, iż każdorazowy Prymas jest również przedstawicielem dyplomatycznym Patriarchy, to sięgnijmy do historii prawa i spójrzmy, kto ma być prymasem zgodnie z tradycją prawną? Prymasem jest każdorazowy Arcybiskup Walencji. Ustawa rotryjska, ze względu na brak poszanowania reguł stanowienia prawa, doprowadziła do sytuacji, w której zgodnie z zasadami logiki Patriarcha może mianować bez uprzedniego porozumienia również Arcybiskupa Walencji.

Po pierwsze Skarland to nie Hispania i nie każdy Prymas musi być arcybiskupem Walencji i może sobie Wasze Ekscelencja interpretować prawo jak zechce, aczkolwiek Wasza działalność pozostaje nielegalna, jedynie działalność Prymasa jako zwierzchnika kościoła.
Zgodnie z konkordatem pomiędzy Rotrią i Skarlandem to właśnie osoba stojąca na czele Koscioła Rotryjskiego w Skarlandzie jest przedstawicielem dyplomatycznym Rotrrii więc znowu, proszę się zapoznać z obowiązującym prawem. Nie ma Skarlandzie funkcji nuncjusza.

Ustawa nie łamie zapisów konkordatu a mianowicie zapewnia prymasowi prawo do nominowania duchownych po zatwierdzeniu przez monarchę.
Rotria najpierw się upokorzyła usadzając klonera na tronie a teraz nie respektując prawa krajów trzecich.
Żaden z zapisów konkordatu nie stoi w sprzeczności z ustawą. Prymas może swobodnie zarządzać i administrować sobie kościołem.
Ma prawo obsadzenia stanowisk duchownych, po zatwierdzeniu przez EDIT: monarchę
Skarland uznaje pełnię autonomii Kościoła Rotryjskiego i reguluje jego dzielność jedynie na terenie Królestwa Skarlandu.

Proponowałbym również zapoznać się z odpowiedzią Waszych przełożonych:

Juan de la Cerda pisze: ↑24 maja 2025, 22:45

Chciałbym w takim razie zwrócić uwagę na totalną kompromitację jaką popełniła skarlandzka władza ustawodawcza. Po pierwsze, mylicie i nie rozróżniacie dwóch podstawowych rzeczy. Prymas nie jest ambasadorem, lecz pierwszym wśród biskupów danego kraju, na co zresztą wskazuje sama nazwa. Przedstawicielem Patriarchy jest nuncjusz apostolski. Skoro jednak ustawodawca zadekretował, iż każdorazowy Prymas jest również przedstawicielem dyplomatycznym Patriarchy, to sięgnijmy do historii prawa i spójrzmy, kto ma być prymasem zgodnie z tradycją prawną? Prymasem jest każdorazowy Arcybiskup Walencji. Ustawa rotryjska, ze względu na brak poszanowania reguł stanowienia prawa, doprowadziła do sytuacji, w której zgodnie z zasadami logiki Patriarcha może mianować bez uprzedniego porozumienia również Arcybiskupa Walencji.

Po pierwsze Skarland to nie Hispania i nie każdy Prymas musi być arcybiskupem Walencji i może sobie Wasze Ekscelencja interpretować prawo jak zechce, aczkolwiek Wasza działalność pozostaje nielegalna, jedynie działalność Prymasa jako zwierzchnika kościoła.
Zgodnie z konkordatem pomiędzy Rotrią i Skarlandem to właśnie osoba stojąca na czele Koscioła Rotryjskiego w Skarlandzie jest przedstawicielem dyplomatycznym Rotrrii więc znowu, proszę się zapoznać z obowiązującym prawem. Nie ma Skarlandzie funkcji nuncjusza.

Ustawa nie łamie zapisów konkordatu a mianowicie zapewnia prymasowi prawo do nominowania duchownych po zatwierdzeniu przez monarchę.
Rotria najpierw się upokorzyła usadzając klonera na tronie a teraz nie respektując prawa krajów trzecich.
Żaden z zapisów konkordatu nie stoi w sprzeczności z ustawą. Prymas może swobodnie zarządzać i administrować sobie kościołem.
Ma prawo obsadzenia stanowisk duchownych, po zatwierdzeniu przez patriarchę.
Skarland uznaje pełnię autonomii Kościoła Rotryjskiego i reguluje jego dzielność jedynie na terenie Królestwa Skarlandu.

To bardzo smutne o czym Pan pisze. Z kilku względów. Wymagacie od duchownych znajomości historii i kultury Skarlandu, a tymczasem okazuje się, że osoba piastująca tak wysokie stanowiska państwowe sama nie zna historii i kultury Skarlandu... Już w 2016 roku ówczesny Patriarcha Pius V w bulli Regnum Domini in Imperium Scarlana potwierdził ten starodawny zwyczaj.

Art. 2.3. Przedstawicielem Stolicy Apostolskiej w Królestwie Skarlandu będzie duchowny, zwierzchnik prowincji kościelnej.

To wyjątek z konkordatu. Tutaj również znajdujemy echo i odzwierciedlenie tego zwyczaju. Już w tym względzie ustawa naruszyła konkordat. Proszę zatem wskazać, jak ustawa nie narusza tych zapisów konkordatu:

Art. 6. Święty Kościół Rotryjski oraz Królestwo Skarlandu potwierdzają wzajemną niezależność i autonomiczność, oraz zobowiązują się do poszanowania tej zasady we wzajemnych stosunkach.

Gdzie ta ustawa gwarantuje autonomiczność i niezależność?

Art. 9. Przestrzegając prawa do wolności religijnej, Państwo zapewnia Kościołowi Rotryjskiemu bez względu na obrządek, prawo do swobodnego i publicznego pełnienia jego misji, łącznie z wykonywaniem jurysdykcji oraz zarządzaniem i administrowaniem jego sprawami na podstawie prawa kanonicznego z zastrzeżeniem, że nie może godzić to w przepisy prawne Królestwa Skarlandu.

Ustawa rotryjska pogwałciła prawo do swobodnego i publicznego pełnienia misji, nie mówiąc już o wykonywaniu jurysdykcji i administrowaniu sprawami Kościoła.

Artykuł 11.
1. Zwierzchnik prowincji kościelnej jest wybierany przez władze Państwa Kościelnego.
2. Urzędy kościelne obsadza kompetentna władza kościelna zgodnie z przepisami prawa Państwa Kościelnego Rotria.

Ten artykuł konkordatu został całkowicie pogwałcony. Nie potrzeba tutaj większego komentarza.

Kończąc tę wypowiedź. Panie Juanie, ośmieszył się Pan podwójnie: raz - nie znając historii i tradycji Skarlandu, a dwa - nie znając się na prawie i tworząc wadliwe ustawy. Takie wadliwe ustawy zgodnie ze zdrowym rozsądkiem i kulturą prawną nie muszą być przestrzegane.