Strona 1 z 1

Kwieciście - Dzień Alcaróna

: 05 maja 2025, 13:34
autor: Juan de la Cerda
OBCHODY DNIA ALCARÓNA
Dzień Alcaróna, zwany Kwieciściem, jest momentem duchowego ugruntowania.
Wierni gromadzą się w lesie przy ołtarzu ozdobionym kwiatami – symbolami wzrostu i trwałości.
Kapłani, odziani w szaty w barwach ziemi i złota, przygotowują miejsce do celebracji.
Ołtarz na którym składana jest ofiara nazywany się Kamieniem Korzeni symbolizującym siłę, stabilność i harmonię z naturą
Kapłan prowadzący uroczystość podchodzi do ołtarza w milczeniu, a wierni stoją, trzymając w dłoniach świeże kwiaty.
Procesja kapłanów podchodzi do ołtarza, niosąc gliniane naczynia z wodą, które zostaną użyte w rytuale ugruntowania.
Kapłan rozpoczyna święto słowami:
-Niech Alcarón, Pan Korzeni, ukorzeni nasze dusze w ziemi, która nas żywi, i w tradycji, która nas umacnia.
Niech Jego mądrość wprowadzi nas w czas wzrastania.
Wierni odpowiadają wspólnym wezwaniem:
-Niech wzrost i trwałość będą naszym przewodnikiem!
Kapłan wznosi dłonie nad ołtarzem i rozpoczyna modlitwę:
O Alcarónie, Stróżu Głębokich Korzeni,
Ty, który dałeś światu trwałość i siłę,
Niech Twoja mądrość wypełni nasze ścieżki,
A nasze kroki niech będą pewne i stabilne.
Niech nasze ręce, tak jak ziemia,
Utrzymują to, co piękne i owocne.
¡Que así sea!


Kapłan kładzie dłonie na Kamieniu Korzeni, przekazując jego symboliczne znaczenie wiernym. Następnie kapłani podchodzą do zgromadzonych i dotykają ich czoła wodą z glinianych naczyń, mówiąc:
Niech siła ziemi wypełni twoje serce.

Każdy wierny mocno ściska kwiaty, który trzyma, wyrażając swoją gotowość do wzrostu i trwałości. Po rytuale ugruntowania wierni podchodzą do ołtarza, składając kwiaty wokół Kamienia Korzeni, mówiąc słowa:
Niech moja dusza rozkwitnie w harmonii z ziemią.
Po złożeniu ofiary, wszyscy trzymają ręce na kwiatach, symbolicznie łącząc się z cyklem życia. Następnie Kapłan przewodnik wygłasza naukę z okazji dnia Alcaróna:
Obrazek Drodzy współbracia i współsiostry w harmonii!

Dzisiaj świętujemy Kwieciście.
Dzień Alcaróna – święto ugruntowania i stabilności.
W tym wyjątkowym czasie, gdy niesione kwiaty symbolizują nie tylko piękno wzrostu, ale i korzenie naszej egzystencji, pragniemy rozważyć, czym jest prawdziwa harmonia oraz jak znacząca jest rola Alcaróna jako opiekuna naszych duchowych fundamentów.
W przyrodzie każdy kwiat zaczyna swoje życie pod opieką korzeni – niewidzialnych dla nas, rosnących po ziemią, lecz niezwykle istotnych elementów, które zapewniają mu stabilność i siłę do rozwoju.
Podobnie i nasze życie duchowe wymaga mocnych fundamentów, zakorzenionych w mądrości przodków, w tradycji, która daje nam poczucie przynależności.
Alcarón, będący symbolem trwałości i ugruntowania, uczy nas, że wzrost duchowy nie polega wyłącznie na ciągłym poszukiwaniu nowych doznań, ale na budowaniu głębokiego, zapewniającego bezpieczeństwo rdzenia naszej istoty.
Gdy obchodzimy Dzień Alcaróna, myślmy o tym, że każda nasza decyzja, każde działanie ma swoje korzenie.
To od nich zależy, jak rozkwitniemy, jakie owoce będziemy zbierać w przyszłości.
Dlatego tak ważne jest, abyśmy pielęgnowali w sobie wewnętrzną równowagę oraz utrzymywali kontakt z tradycjami, które przez pokolenia przekazywały tę wiedzę o stabilności.
Ugruntowanie jest jak cichy szept ziemi, która zawsze stoi twardo pod naszymi stopami, niezależnie od burz i wiatrów zmienności.
Harmonia to nie tylko stan równowagi między przeciwnościami światła i cienia, ale również subtelna gra między zmianą a stałością.
W naukach naszego najwyższego opiekuna, Alcaróna, odnajdujemy mądrość mówiącą o tym, że życie jest ciągłym procesem przemiany, która nie zniszczy tego, co jest wieczne i trwałe.
Gdy obchodzimy Dzień Alcaróna, myślmy o tym, że każda nasza decyzja, każde działanie ma swoje korzenie.
Kwiat, który rozkwita, nie porzuca swoich korzeni – przeciwnie, im głębsze korzenie, tym piękniejszy jego rozkwit.
Podczas dzisiejszego święta, gdy każdy z nas składa kwiat, niech każdy złożony płatek będzie przypomnieniem o sile, którą daje nam zakorzenienie.
To symboliczne połączenie naszego bytu z naturą, z pradawnym porządkiem, który przez wieki był świadectwem boskiej mądrości.
W tej harmonii znajdujemy równowagę między tym, co przemija, a tym, co pozostaje niezmienne – między chwilowymi zawirowaniami a wiecznym spokojem.
Zatrzymajmy się na chwilę i zastanówmy głęboko, co oznacza bycie zakorzenionym.
Korzenie to nie tylko dosłowna część rośliny, ale przede wszystkim metafora naszych duchowych więzi – z kulturą, z rodziną, z naszymi wartościami.
Alcarón przypomina nam, że prawdziwa siła nie wynika z powierzchownego błysku, lecz z głębokości i stabilności, którą zdobywamy przez lata mądrości, doświadczeń i duchowej pracy.
W filozofii, którą wyznajemy, nie chodzi o to, by być niezmiennym w obliczu zmiany, ale o to, by być elastycznym, ale nieugiętym.
Nasze korzenie – nasze wartości i tradycje – pozostają niezmienne, nawet gdy zmieniają się okoliczności.
Ta trwałość daje nam wolność wzrostu: możemy się rozwijać, kwitnąć, lecz zawsze zachowujemy łącznik z tym, co nas ugruntowuje.
Warto zastanowić się, czy nasze życie ma solidny fundament, czy też nasza egzystencja jest wiecznym dryfowaniem bez mocnych korzeni?
To pytanie powinno towarzyszyć każdemu z nas w codziennych poszukiwaniach prawdy i harmonii.
Harmonia nie jest osiągana samodzielnie.
Wzajemne wsparcie, jedność i wspólnota są równie ważne jak osobiste zakorzenienie. Procesje kwiatów, które dziś odbywamy, symbolizują zjednoczenie naszych dusz – każda pojedyncza ofiara kwiatowa staje się częścią większej tkaniny ludzkiej wspólnoty.
Podobnie jak w naturze, gdzie rośliny współistnieją i wzmacniają się nawzajem dzięki sieci korzeni, tak i my, jako społeczność, umacniamy nasze duchowe więzi.
Nie zapominajmy, że każdy z nas, niezależnie od swoich dróg, jest częścią większego organizmu – wspólnoty, która dzieli się mądrością, doświadczeniem i miłością płynącą z głębokiego zakorzenienia i harmonii.
W dzisiejszym dniu celebrować będziemy nie tylko indywidualny wzrost, ale także wspólne budowanie fundamentów, które uczynią naszą społeczność silniejszą i bardziej odporną na wszelkie burze życia.
Idźcie w świat z sercami zakorzenionymi w tradycji, ale otwartymi na nowe możliwości wzrostu.
Pamiętajcie, że każdy dzień jest szansą, by zbilansować dynamikę przemiany z niezmienną siłą fundamentów, które dają nam poczucie bezpieczeństwa i spokoju.
W ten sposób tworzymy harmonijną całość – zarówno w sobie, jak i w naszej wspólnocie.
Niech mądrość Alcaróna prowadzi was przez życie, a korzenie waszych wartości rosną głęboko, niezależnie od burz, które pojawią się na waszej drodze.
Niech trwałość, wzrost i harmonia będą naszymi przewodnikami.
Po zakończeniu nauki Kapłan intonuje:
Niech ziemia nas umocni,
Niech nasze myśli znajdą zakorzenienie,
Niech trwałość naszych czynów prowadzi nas ku przyszłości.
Niech błogosławieństwo Alcaróna spoczywa na nas wszystkich.

Wierni odpowiadają:
Niech harmonia nas zjednoczy przeciwko przeciwnościom losu !
Następnie wierni się rozchodzą, trzymając swoje kwiaty, które następnie sadzą w lasach i ogrodach – jako symbol ich własnego ugruntowania i stabilności. Kapłani zamykają uroczystość słowami:
Niech kwiaty świadczą o naszej mądrości, a korzenie o naszej sile.