Nabożeństwo Stołu 29/06/2025 AD
Wspomnienie Apostołów Piotra i Pawła
Wierni przybyli do nowo otwartej Katedry Chrystusa Króla w Elche aby celebrować i świętować z okazji przekazania Katedry Kościołowi jak i wspomnienie Apostołów Piotra i Pawła zgodnie z kalendarzem Kościoła Rotryjskiego Patriarchatu Walencji.
Ogromne wnętrze Katedry wypełniło się tłumami, w powietrzu czuć można atmosferę wielkiego skupienia i wspólnoty. Piękne freski na sklepieniu kopuły katedralnej mienią się od świateł płonących świec, a przestronna nawa Katedry wypełnia się zapachem kadzidła.
W tle, pośród tłumu, wybrzmiewa melodyjna muzyka organów, gdy rozpoczyna się procesja. Podczas wejścia śpiewany jest przez chór oraz wiernych hymn Glora Laus na cześć Chrystusa Króla, któremu dedykowana jest Katedra w Elche.
v - Nabożeństwu Stołu w Katedrze tego dnia przewodniczył Patriarcha Kościoła Czcigodny Juan de la Cerda, jest to wyjątkowy dzień dla narodu estellańskiego podczas którego odbywa się pierwsze v-nabożeństwo od wielu lat w ich stolicy i metropolitarnej katedrze, która od wieków była symbolem narodowej tożsamości.
Patriarcha podszedł do pulpitu, który sąsiaduje z głównym ołtarzem.
Następnie do ambony podszedł lektor, aby przeczytać dzisiejsze lekcje z Pisma Świętego.
Następnie do Ambony podszedł Patriarcha i przeczytał słowa Ewangelii według Apostoła Jana.
Patriarcha unosi kielich z winem i patenę z chlebem ponad ołtarz i ukazuje je zgromadzonemu ludowi. Następnie wierni odmawiają Modlitwę Pańską i nastąpiło łamanie chleba ze wspomnieniem słów Chrystusa z ostatniej wieczerzy, Patriarcha i duchowni rozdali wino i chleb wiernym układającym się w kolejkę, aby przystąpić do tego misterium. Podczas rozdawania chleba i wina rozbrzmiewały organy.
Następnie Patriarcha podszedł do centrum głównego ołtarza i wyśpiewał:
Tradycyjnie, zgodnie z tradycją Kościoła wierni i duchowni wzięli udział we wspólnej Agape z pyszną lokalną kawą i ciastem, aby spędzić czas w atmosferze wspólnoty i miłości.
Wspomnienie Apostołów Piotra i Pawła
Wierni przybyli do nowo otwartej Katedry Chrystusa Króla w Elche aby celebrować i świętować z okazji przekazania Katedry Kościołowi jak i wspomnienie Apostołów Piotra i Pawła zgodnie z kalendarzem Kościoła Rotryjskiego Patriarchatu Walencji.
Ogromne wnętrze Katedry wypełniło się tłumami, w powietrzu czuć można atmosferę wielkiego skupienia i wspólnoty. Piękne freski na sklepieniu kopuły katedralnej mienią się od świateł płonących świec, a przestronna nawa Katedry wypełnia się zapachem kadzidła.
W tle, pośród tłumu, wybrzmiewa melodyjna muzyka organów, gdy rozpoczyna się procesja. Podczas wejścia śpiewany jest przez chór oraz wiernych hymn Glora Laus na cześć Chrystusa Króla, któremu dedykowana jest Katedra w Elche.
v - Nabożeństwu Stołu w Katedrze tego dnia przewodniczył Patriarcha Kościoła Czcigodny Juan de la Cerda, jest to wyjątkowy dzień dla narodu estellańskiego podczas którego odbywa się pierwsze v-nabożeństwo od wielu lat w ich stolicy i metropolitarnej katedrze, która od wieków była symbolem narodowej tożsamości.
Patriarcha podszedł do pulpitu, który sąsiaduje z głównym ołtarzem.
W imię Ojca i Syna i Duch Świętego
Amen
Duch Pana niech będzie z wami
I z Tobą
Kochani, w ten piękny dzień, którym jest dzisiejsza Niedziela wspominamy Apostołów Piotra i Pawła, Apostołów, którzy ukształtowali wspólnotę Kościoła na ziemi i stali się fundamentami, na których zbudowaliśmy nasz Kościół na chwałę Chrystusa. Kościół, który wspiera nas w dążeniu do świętości abyśmy mogli godnie kroczyć śladami Jezusa. Dziś mamy również dodatkowy powód do radości, którym jest nasze pierwsze zgromadzenie w celu uczestnictwa w tym v-Nabożeństwie Stołu w tej wspaniałej Katedrze Metropolitalnej w Elche co nie byłoby możliwe bez hojności Królestwa. Módlmy się abyśmy mogli godnie przygotować się do tej celebracji.
Wszechmogący Boże,
któremu wszystkie serca są otwarte,
wszystkie pragnienia znane, i przed którym żadna tajemnica nie jest zakryta:
oczyść myśli naszych serc przez natchnienie Ducha Świętego,
abyśmy mogli doskonale Cię miłować i godnie wysławiać Twoje święte Imię;
przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen
Pan nasz Jezus Chrystus powiedział:
Pierwsze przykazanie jest to:
„Słuchaj, Izraelu, Pan, Bóg nasz, jest jedynym Panem.
Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego,
z całej duszy swojej, z całego umysłu swego
i z całej siły swojej.”
A drugie jest to:
„Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego.”
Nie ma przykazania większego od tych.
Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.
Amen. Panie, zmiłuj się nad nami.
Bóg niezwykle umiłował świat, tak mocno
że Syna swego Jedynego dał,
aby każdy, kto w Niego wierzy,
nie zginął, ale miał życie wieczne.
On przyszedł, by nas zbawić od grzechów,
by być naszym Orędownikiem w niebie
i prowadzić nas ku życiu wiecznemu.
Żałujmy za grzechy.
Pan wybaczył nam na krzyżu.
Módlmy Się: Wszechmogący Boże,
którego apostołowie Piotr i Paweł uwielbili przez męczeństwo: spraw, prosimy, aby Twój Kościół, pouczony ich nauką i przykładem, i zjednoczony w jedno przez Twojego Ducha, trwał niewzruszenie na jedynym fundamencie, którym jest Jezus Chrystus, nasz Pan; który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, teraz i na wieki wieków.
Amen.
Następnie do ambony podszedł lektor, aby przeczytać dzisiejsze lekcje z Pisma Świętego.
Czytanie z Księgi Ezekiela
Tak bowiem mówi Pan Bóg: Oto Ja sam będę się troszczył o Moje owce i będę ich doglądał. Jak pasterz dogląda swej trzody w dniu, w którym znajduje się wśród swych rozproszonych owiec, tak będę doglądał Moich owiec. Uwolnię je z każdego miejsca tam, gdzie się rozproszyły w dzień pełen obłoków i chmurny. Wyprowadzę je spośród narodów, zbiorę z krajów i wprowadzę do ich ziemi. Będę je pasł na górach Izraela, przy potokach i we wszystkich osiedlach kraju. Będę je pasł na dobrym pastwisku. Na wysokich górach Izraela będzie ich pastwisko. Tam będą leżeć na dobrym pastwisku, na tłustych wypasach. Będą się paść na górach izraelskich. Ja będę pasł Moje owce. Ja będę je prowadził na legowisko – wyrocznia Pana Boga. Zaginionej będę szukał, zabłąkaną zawrócę, mającą złamanie obwiążę, chorą umocnię, tłustej i mocnej będę strzegł. Będę je pasł w prawości.
Oto Słowo Boże.
Lekcja z Listu Apostoła Pawła do Tymoteusza
Zaklinam cię wobec Boga i Chrystusa Jezusa, który będzie sądzić żywych i umarłych, na Jego objawienie i na Jego Królestwo: głoś Słowo, nalegaj w porę i nie w porę, upominaj, pouczaj, zachęcaj, z całą cierpliwością, ile razy nauczasz. Nadejdzie bowiem czas, gdy zdrowej nauki nie będą znosić, ale według własnych pożądań będą sami sobie dobierać nauczycieli, którzy wyjdą naprzeciw ich oczekiwaniom. I odwrócą się od słuchania prawdy, a zwrócą się do baśni. Ty jednak czuwaj nad wszystkim, znoś cierpienia, wypełnij dzieło głosiciela Ewangelii, spełnij swoją służbę.
Ja bowiem już jestem składany w ofierze i czas mojego odejścia nadszedł. Dobrą walkę stoczyłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem. Na koniec odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który owego dnia wręczy mi Pan, sprawiedliwy Sędzia, zresztą nie tylko mnie, ale też tym wszystkim, którzy z miłością oczekują Jego objawienia.
Oto Słowo Boże
Następnie do Ambony podszedł Patriarcha i przeczytał słowa Ewangelii według Apostoła Jana.
A kiedy spożyli śniadanie, Jezus zapytał Szymona Piotra: Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie bardziej niż ci? Odpowiedział: Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham. Powiedział mu: Paś Moje baranki. Zapytał go znowu, po raz drugi: Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie? Odpowiedział: Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham. Powiedział mu: Troszcz się jak pasterz o Moje owce. Zapytał go po raz trzeci: Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie? Piotr się zasmucił, że zapytał go po raz trzeci: Czy kochasz Mnie? I odpowiedział Mu: Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham. Powiedział mu Jezus: Paś Moje owce. Zapewniam, zapewniam cię, kiedy byłeś młodszy, przepasywałeś się sam i chodziłeś, dokąd chciałeś. Gdy jednak się zestarzejesz, wyciągniesz swoje ręce i ktoś inny cię przepasze, i poprowadzi, dokąd nie chcesz. To zaś powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A gdy to powiedział, oznajmił: Pójdź za Mną!
Bracia i Siostry,
Dziś spotykamy się w tej Katedrze Chrystusa Króla, która przyjęła nas jako wspólnotę
Kościoła Rotryjskiego Patriarchatu Walencji. Jej mury symbolizują naszą wiarę, a światło świec i kadzidła jednoczy serca w ciszy i modlitwie. Wspominamy dziś dwa filary Kościoła – Piotra i Pawła – i stajemy przed pytaniem: jaki fundament nas scala, co daje nam siłę do budowania wspólnoty żywej i wiernej Chrystusowi?
Prorok Ezechiel opisuje Boga jako Pasterza niestrudzenie strzegącego i prowadzącego swoje owce: „Będę je pasł na dobrym pastwisku… zaginionej będę szukał, zabłąkaną zawrócę” (Ez 34,11–16). Podobnie Apostoł Piotr, którego dziś powołujemy do pamięci, doświadczył Bożego powołania. Gdy Jezus pytał go trzykrotnie: „Czy Mnie kochasz?”, przygotowywał go do roli pasterza. Zrozumiał, że miłość – nie władza czy wiedza – jest jedyną siłą zdolną scalić rozproszone owce w jedno.
W tej Katedrze, w której freski kopuły mówią o chwalebnym królowaniu Chrystusa, odnajdujemy tę samą prawdę: nasz Pan nie chce tłumu bez twarzy, lecz żywej wspólnoty. Każde z nas jest owcą, ale też powierzonym nam zadaniem pasterzem dla drugiego człowieka. Uczyńmy nasze serca pastwiskami miłości, na których każdy odnajdzie bezpieczeństwo i wsparcie.
List do Tymoteusza przypomina nam, że głoszenie Słowa wymaga wytrwałości: „Nadejdzie bowiem czas, gdy zdrowej nauki nie będą znosić… ale według własnych pożądań będą dobierać nauczycieli” (2 Tm 4,3–4). Paweł, choć nieraz prześladowany, pozostał wierny powołaniu. Jego życie i męczeńska śmierć ukazują, że fundamentem Kościoła nie są budynki, lecz odwaga i prawda głoszona z miłością.
Ta Katedra dana nam przez Królestwo i wzniesiona w stolicy estellańskiej tożsamości, przypomina nam, że Chrystus nie ogranicza się do murów; Jego Kościół wychodzi poza nie, idzie ku tym, którzy potrzebują nadziei. Wspólnie uczmy się mówić Słowo w porę i nie w porę, także wtedy, gdy świat usypia we własnych wygodach.
Sam Jezus wypowiedział słowa, że „nie ma przykazania większego od tych” dwóch: miłowania Boga całym sercem i bliźniego jak siebie samego (Mk 12,29–31). To podwójne przykazanie jest niejako złotym kluczem do zrozumienia misji Piotra i Pawła.
Piotr z miłości otarł się o zdradę, by potem do końca życia świadczyć o Bożym miłosierdziu. Paweł zaś z miłości porzucił wcześniejsze przekonania i na zawsze przyłączył się do Chrystusa, ponosząc śmierć męczeńską.
My dziś w tej przestrzeni jesteśmy zaproszeni do żywej miłości. Niech to nie będzie hermetyczna pobożność, lecz realne gesty wsparcia, słuchania i obecności przy tych, którzy są słabi, poranieni albo zagubieni. Celebrując ten dzisiejszy dzień pamiętajmy, że Kościół rodzi się w spotkaniu: spotkaniu Słowa, chleba i wspólnego dążenia do świętości. Ta Katedra to nie tylko przestrzeń do modlitwy, ale wezwanie, byśmy sami stali się budulcem jednej, świętej i apostolskiej wspólnoty. Amen
Następuje przygotowanie do przystąpienia do dalszych części ceremonii, do ołtarza przyniesione zostają wino i chleb, Patriarcha wznosi ciche modlitwy w czasie, gdy chór śpiewa.Wyznajmy naszą wiarę.
Wierzę w Boga Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego, stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen
W mocy Ducha i w jedności z Chrystusem módlmy się do Ojca.
Wszechmogący Boże, nasz Niebieski Ojcze,
który przez Syna swego, Jezusa Chrystusa, obiecałeś wysłuchać nas, gdy wiarą się modlimy:
Umocnij naszego Patriarchę i cały Twój Kościół w służbie Chrystusowi,
aby ci, którzy wyznają Twoje imię, zjednoczyli się w Twojej prawdzie, żyli wspólnie w Twojej miłości i objawiali Twoją chwałę na świecie. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Błogosław i kieruj Norberta Catalana, naszego Króla;
obdarz mądrością wszystkich sprawujących władzę;prowadź ten i wszystkie narody drogami sprawiedliwości i pokoju, abyśmy wzajemnie się szanowali i dążyli do wspólnego dobra. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Pociesz i uzdrów wszystkich cierpiących w ciele, umyśle lub duchu, obdarz ich odwagą i nadzieją w trudnościach; przywróć im radość Twego zbawienia. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Czuwaj nad wspólnotą mikroświata i ich uczestników, wzmacniaj nas. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Patriarcha unosi kielich z winem i patenę z chlebem ponad ołtarz i ukazuje je zgromadzonemu ludowi. Następnie wierni odmawiają Modlitwę Pańską i nastąpiło łamanie chleba ze wspomnieniem słów Chrystusa z ostatniej wieczerzy, Patriarcha i duchowni rozdali wino i chleb wiernym układającym się w kolejkę, aby przystąpić do tego misterium. Podczas rozdawania chleba i wina rozbrzmiewały organy.
Następnie Patriarcha podszedł do centrum głównego ołtarza i wyśpiewał:
Ojcze wszystkich, dziękujemy Ci i wysławiamy Cię, że gdy jeszcze byliśmy daleko, spotkałeś nas w Synu swoim i przyprowadziłeś do domu.
On, umierając i żyjąc, głosił Twoją miłość, udzielił nam łaski i otworzył bramę chwały.
Niech my, którzy dzielimy się Ciałem Chrystusa, żyjemy Jego zmartwychwstałym życiem; my, którzy pijemy z Jego kielicha, przynosimy życie innym; my, których Duch oświeca, niesiemy światło światu.
Utrwal nas w nadziei, którą przed nami postawiłeś, abyśmy my i wszystkie Twoje dzieci byli wolni, a cała ziemia żyła, by wielbić Twoje imię;
przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
A teraz idźcie w pokoju napełnieni Bożą radością, w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
Amen
Tradycyjnie, zgodnie z tradycją Kościoła wierni i duchowni wzięli udział we wspólnej Agape z pyszną lokalną kawą i ciastem, aby spędzić czas w atmosferze wspólnoty i miłości.
