Nabożeństwo Stołu 20/07/2025 AD
Niedziela Okresu Zwykłego
Tego niedzielnego dnia, wierni w Katedrze Chrystusa Króla zebrali się razem aby wziąć udział w v-nabożeństwie stołu i celebrować je pod przewodnictwem ich najwyższego przewodnika duchowego, Juana de la Cerdy. Wnętrze Katedry, jak zwykle wypełniło się po brzegi na nabożeństwie niedzielnym, tym razem tłum był wyjątkowo duży z racji, że nabożeństwo było odprawiane przez Patriarchę Kościoła. Wierni zawsze cieszą się, gdy mogą być częścią uroczystości pod przewodnictwem swojego tak bardzo zajętego ciężką pracą na rzecz owczarni pasterza, jeszcze tego samego dnia ma on podróżować samolotem do Walencji gdzie wieczorem, wedle tradycji Kościoła, będzie przewodniczył Uroczystej Modlitwie Wieczornej. W Katedrze można było wyczuć przepiękną woń kwiatów oraz czuć było atmosferę wspólnoty i modlitwy.
W tle grała melodia organów. Gdy rozbrzmiał dźwięk dzwonków rozpoczęła się procesja w kierunku głównego ołtarza a na jej czele niesiony przez jednego z celebransów złoty krucyfiks.
Patriarcha Kościoła Juan de la Cerda jako główny celebrans podszedł do pulpitu stojącego tuż przed głównym ołtarzem i rozpoczął nabożeństwo znakiem krzyża i pozdrowieniem wiernych.
Jeden z kapłanów podszedł do pulpitu aby przeczytać dzisiejsze lekcje z Pisma Świętego
Następnie do Ambony podszedł Patriarcha i przeczytał słowa Ewangelii według Apostoła Łukasza.
Patriarcha unosi kielich z winem i patenę z chlebem ponad ołtarz i ukazuje je zgromadzonemu ludowi. Następnie wierni odmawiają Modlitwę Pańską i nastąpiło łamanie chleba ze wspomnieniem słów Chrystusa z ostatniej wieczerzy, Patriarcha i duchowni rozdali wino i chleb wiernym układającym się w kolejkę aby przystąpić do tego misterium. Podczas rozdawania chleba i wina rozbrzmiewały organy.
Następnie Patriarcha podszedł do centrum głównego ołtarza i wyśpiewał:
Patriarcha po zakończeniu nabożeństwa udał się przed Katedrę aby móc osobiście i z każdym z osobna pożegnać się podając im dłoń w geście pokoju i następnie pośpieszył transportem na lotnisko aby zdążyć na czas do Walencji
Niedziela Okresu Zwykłego
Tego niedzielnego dnia, wierni w Katedrze Chrystusa Króla zebrali się razem aby wziąć udział w v-nabożeństwie stołu i celebrować je pod przewodnictwem ich najwyższego przewodnika duchowego, Juana de la Cerdy. Wnętrze Katedry, jak zwykle wypełniło się po brzegi na nabożeństwie niedzielnym, tym razem tłum był wyjątkowo duży z racji, że nabożeństwo było odprawiane przez Patriarchę Kościoła. Wierni zawsze cieszą się, gdy mogą być częścią uroczystości pod przewodnictwem swojego tak bardzo zajętego ciężką pracą na rzecz owczarni pasterza, jeszcze tego samego dnia ma on podróżować samolotem do Walencji gdzie wieczorem, wedle tradycji Kościoła, będzie przewodniczył Uroczystej Modlitwie Wieczornej. W Katedrze można było wyczuć przepiękną woń kwiatów oraz czuć było atmosferę wspólnoty i modlitwy.
W tle grała melodia organów. Gdy rozbrzmiał dźwięk dzwonków rozpoczęła się procesja w kierunku głównego ołtarza a na jej czele niesiony przez jednego z celebransów złoty krucyfiks.
Patriarcha Kościoła Juan de la Cerda jako główny celebrans podszedł do pulpitu stojącego tuż przed głównym ołtarzem i rozpoczął nabożeństwo znakiem krzyża i pozdrowieniem wiernych.
W imię Ojca i Syna i Duch Świętego
Amen
Duch Pana niech będzie z wami
I z Tobą
Umiłowani !
Witam was dzisiaj w tej przepięknej świątyni na dzisiejszym v-Nabożeństwie Stołu gdzie wspólnie będziemy się modlić za siebie samych, całą wspólnotę Kościoła oraz resztę mikroświata. Niech w tym misterium, które obchodzimy na pamiątkę wieczerzy Chrystusa z jego uczniami i apostołami przemieniają się nasze serca na czyste. Niech miłościwy Bóg obdarzy nas pokojem i przebaczeniem i niech również błogosławi naszą ojczyznę. Módlmy się wspólnie abyśmy mogli godnie chwalić Pana i prośmy go o oczyszczenie naszych dusz.
Pan wybaczył nam na krzyżu.
Módlmy Się:
Boże, obrońco wszystkich, którzy Tobie ufają, bez którego nic nie jest mocne ani święte: pomnażaj i rozmnażaj nad nami swoje miłosierdzie; abyśmy, mając Ciebie za naszego przewodnika i władcę, tak przechodzili przez sprawy doczesne, by nie utracić rzeczy wiecznych; przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Jeden z kapłanów podszedł do pulpitu aby przeczytać dzisiejsze lekcje z Pisma Świętego
Czytanie z Księgi Rodzaju
Potem Pan ukazał mu się pod dębami Mamre, gdy siedział u wejścia do namiotu w upale dnia. Spojrzał w górę i zobaczył trzech mężczyzn stojących naprzeciw niego. Jak tylko ich ujrzał, natychmiast od wejścia do namiotu pośpieszył im na spotkanie i pokłonił się aż do ziemi. I powiedział: Panie mój! Jeżeli znalazłem życzliwość w twoich oczach, nie omijaj swojego sługi. Pozwól, by przyniesiono trochę wody, abyście obmyli nogi, a potem odpoczniecie pod drzewem. Skoro przechodzicie koło swego sługi, to przyniosę też kawałek chleba i posilicie się, a później pójdziecie dalej. Oni zaś odpowiedzieli: Uczyń tak, jak powiedziałeś. Abraham pośpieszył więc do namiotu Sary i powiedział: Szybko zagnieć trzy miary najlepszej mąki i zrób placki. Następnie pobiegł Abraham do trzody, wziął cielę, delikatne i dorodne, dał swemu słudze, który szybko je przyrządził. Wziął też masło, mleko i cielę, które przyrządził, i postawił przed nimi. Sam zaś stanął obok nich pod drzewem, a oni jedli. Potem zapytali go: Gdzie jest twoja żona, Sara? Odpowiedział: W tym namiocie. Wtedy powiedział: Na pewno powrócę do ciebie po upływie roku, a wtedy Sara, twoja żona, będzie miała syna. Ona zaś słuchała tego przy wejściu do namiotu, które było za nim..
Oto Słowo Boże.
Lekcja z Listu Apostoła Pawła do Kolosan
On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia. W Nim bowiem zostało stworzone wszystko w niebiosach i na ziemi: rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze – wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On też jest przed wszystkim i wszystko istnieje dzięki Niemu, On jest Głową Ciała – Kościoła, On jest początkiem, pierworodnym spośród umarłych, aby we wszystkim mieć pierwszeństwo. Bóg bowiem postanowił, aby w Nim zamieszkała cała pełnia I aby przez Niego pojednać wszystko z sobą, czy to na ziemi, czy w niebiosach, czyniąc pokój przez krew Jego krzyża.
A was, którzy kiedyś byliście obcymi i nieprzyjaciółmi z powodu myślenia przejawiającego się w złych czynach, teraz pojednał w Jego doczesnym ciele przez śmierć, aby postawić was przed sobą jako świętych, nieskazitelnych i nienagannych, jeśli tylko wytrwacie w wierze, ugruntowani, stali i niedający się odwieść od nadziei, jaką daje Dobra Nowina, którą usłyszeliście ogłoszoną wszelkiemu stworzeniu pod niebem. Jej sługą zostałem ja, Paweł.
Paweł w służbie Kościoła
Teraz raduję się w cierpieniach za was i we własnym ciele dopełniam braki udręk Chrystusa za Jego Ciało, którym jest Kościół. Jego też sługą ja zostałem zgodnie z postanowieniem Boga, danym mi ze względu na was, abym wypełnił Słowo Boga, tajemnicę zakrytą od wieków i od pokoleń, teraz zaś objawioną Jego świętym. Im to Bóg zechciał dać poznać, czym jest bogactwo chwały tej tajemnicy wśród pogan. Jest nią Chrystus w was, nadzieja chwały, którego zwiastujemy, napominając i nauczając każdego człowieka z wszelką mądrością, aby każdego człowieka ukazać doskonałym w Chrystusie. Dlatego też się trudzę, walcząc Jego mocą, która potężnie we mnie działa.
Oto Słowo Boże
Następnie do Ambony podszedł Patriarcha i przeczytał słowa Ewangelii według Apostoła Łukasza.
Po drodze Jezus przyszedł do pewnej wioski. Tam kobieta imieniem Marta przyjęła Go do swojego domu. Miała ona siostrę, która nosiła imię Maria. Ta usiadła u stóp Pana i przysłuchiwała się Jego słowom. Marta natomiast zajmowała się rozmaitymi posługami. W pewnej chwili przystanęła i powiedziała: Panie, czy Ciebie nie obchodzi, że moja siostra zostawiła mnie samą przy posługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła. Pan zaś jej odpowiedział: Marto, Marto, troszczysz się i zabiegasz o wiele, a jedno jest potrzebne. Maria wybrała dobrą cząstkę, która nie zostanie jej odebrana.
Oto słowo Pańskie
Drodzy Bracia i Siostry,
gdy patrzymy na obraz Abrahama u wejścia do namiotu pod dębami Mamre, widzimy gościnność wypływającą z najgłębszej pokory. W upalny dzień Abraham podnosi wzrok, dostrzega trzech nieznajomych i bez wahania biegnie, by uklęknąć, obmyć im nogi, przynieść chleb i mięso. Ta prostota służenia uczy nas, że każdy gość może być darem od Boga, że każdy spotkany człowiek zasługuje na naszą otwartość i troskę.
Apostoł Paweł przypomina nam, iż Chrystus jest początkiem i pierworodnym wszelkiego stworzenia – że wszystkie trony, panowania i władze powstały przez Niego i dla Niego. Jego krew zrodziła prawdziwy pokój, pojednała niebo z ziemią i zaczęła tworzyć jedność, pokonując bariery nieprzyjaźni. W Nim wszyscy, niezależnie od pochodzenia czy historii złych czynów, zostaliśmy uznani za świętych i nieskalanych, o ile trwamy w wierze i nadziei, którą nam przekazano.
Scena z Marty i Marii ukazuje dwa bieguny naszego życia: czyn oraz słuchanie Słowa. Marta oddaje się pracy, Maria zatrzymuje się u stóp Chrystusa i wybiera jedną, najlepszą cząstkę. Nawet wśród codziennych obowiązków mamy znaleźć chwilę ciszy, przestrzeni na modlitwę i wsłuchiwanie się w głos Pana, bo to on daje nam prawdziwą siłę i mądrość.
W ostatnich dniach wydarzenia w miroświecie przypomniały nam, jak kruche bywa nasze poczucie bezpieczeństwa. Burze wśród społeczności, nierozwaga, porywczość, brak chęci do współpracy. W obliczu tych zawirowań wzywam do rozwagi: by unikać pochopnych słów, by powściągnąć gniew i poszukać spokoju w modlitwie, prosić o światło Ducha Świętego w każdej decyzji
Niech nasza wspólnota będzie jak dom Abrahama – otwarta na każdego potrzebującego, gotowa nieść pomoc i dzielić się chlebem. Niech w nas działa moc Chrystusa, który przez swoją śmierć i zmartwychwstanie pojednał wszystko z Bogiem. Niech każdy z nas, jak Maria, umie zatrzymać się u stóp Pana, by wysłuchać Jego prowadzenia.
Idźmy więc naprzód z sercami otwartymi na innych, w jedności z Chrystusem i z roztropnością, która uchroni nas przed chaosem. Niech pokój, który przewyższa wszelkie zrozumienie, strzeże naszych myśli i naszych dróg. Amen.
Wyznajmy naszą wiarę.
Wierzę w Boga Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego, stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.
W jedności Ducha módlmy się wspólnie o wysłuchanie naszych modlitw.
Wszechmogący Boże, nasz Niebieski Ojcze,
który przez Syna swego, Jezusa Chrystusa, obiecałeś wysłuchać nas, gdy wiarą się modlimy:
O pokój dla całego świata, o pomyślność Świętego Kościoła Bożego i o jedność wszystkich ludzi tego świata. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
O przywódców naszych siostrzanych Kościołów i o wszystkich duchownych oraz wiernych Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
O Norberta, naszego Króla, o przywódców narodu i o wszystkich sprawujących władzę Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
O to wspólnotę, o każdy kraj, miasto i wieś oraz o wszystkich, którzy w nich mieszkają. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
O wyzwolenie nas ze wszelkich przeciwności, sporów i potrzeb oraz o przebaczenie naszych grzechów i wykroczeń. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Następuje przygotowanie do przystąpienia do dalszych części ceremonii, do ołtarza przyniesione zostają wino i chleb, Patriarcha wznosi ciche modlitwy w czasie gdy chór śpiewa.
Patriarcha unosi kielich z winem i patenę z chlebem ponad ołtarz i ukazuje je zgromadzonemu ludowi. Następnie wierni odmawiają Modlitwę Pańską i nastąpiło łamanie chleba ze wspomnieniem słów Chrystusa z ostatniej wieczerzy, Patriarcha i duchowni rozdali wino i chleb wiernym układającym się w kolejkę aby przystąpić do tego misterium. Podczas rozdawania chleba i wina rozbrzmiewały organy.
Następnie Patriarcha podszedł do centrum głównego ołtarza i wyśpiewał:
O Wszechmogący i żyjący na wieki Boże, dziękujemy Ci, że łaskawie karmisz nas, którzy godnie przyjęliśmy te święte tajemnice, duchowym pokarmem Ciała i Krwi naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Przez to potwierdzasz nam swoją łaskę i dobroć: zostajemy włączeni w mistyczne Ciało Twojego Syna, błogosławione grono wszystkich wiernych; stajemy się dziedzicami, przez nadzieję, Twego wiecznego Królestwa, dzięki zasługom cennej śmierci i męki Chrystusa. Wspomagaj nas swoją łaską, Ojcze niebieski, abyśmy trwali w tej świętej wspólnocie i kroczyli ścieżką dobroci, którą nam przygotowałeś; przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana, któremu wraz z Tobą i Duchem Świętym niech będą cześć i chwała na wieki. Amen.
Niech Bóg nadziei napełni was wszelką radością i pokojem w wierze; a błogosławieństwo Boga Wszechmogącego, Ojca i Syna, i Ducha Świętego, zstąpi na was i pozostanie z wami na wieki.
Amen
Patriarcha po zakończeniu nabożeństwa udał się przed Katedrę aby móc osobiście i z każdym z osobna pożegnać się podając im dłoń w geście pokoju i następnie pośpieszył transportem na lotnisko aby zdążyć na czas do Walencji
