Alejandro de Catalán
? 
06/09/2011+†+
+†+
W cieniu kolumn, wśród marigoldów płomieni,
imię Twoje, Alejandro, wciąż brzmi jak pieśń.
Książę León, syn rodu Catalánów,
którego los przerwał miecz zdrady i noc.
Na kartach historii zapisano Twe dzieła:
premier, doradca, głos kultury i nauki,
człowiek, co łączył słowo z czynem,
a w sercu nosił troskę o wspólnotę.
Twoje dłonie budowały mosty,
między Skarlandem a Wurstlandią,
między tronem a ludem,
między pamięcią a nadzieją.
Choć cisza spowiła kryptę zasłużonych,
Twoje echo nie zamilkło —
żyje w pieśniach, w rytuałach,
w oczach syna, w głosach wspominających.
Niech cempasúchil rozświetla Twą drogę,
niech pan de muerto przypomina o wspólnym stole,
niech świece płoną jak Twoje marzenia,
których nie zdążyłeś dokończyć.
Alejandro, pamiętamy Cię nie w śmierci,
lecz w życiu, które było ofiarowane innym.
Twoje imię — jak sztandar —
niesione przez czas, przez wspólnotę, przez nas.
