Nabożeństwo Stołu 03/08/2025 AD
Niedziela Okresu Zwykłego
Południową porą wierni ze Stołecznego Miasta Korony Estelli, Elche, zebrali się w ich narodowej Katedrze aby wspólnie celebrować v-nabożeństwo stołu. Nabożeństwu przewodniczył ich duchowy i najwyższy duchowny Kościoła - Juan de la Cerda. Katedra wypełniła się po same brzegi jak co każdą niedzielę. W Katedrze czuć woń kwiatów i kadzidła co wprowadza przybyłych w nastrój skupienia i modlitwy.
Zgodnie ze zwyczajem, Katedrę ogarnęła muzyka organowa, a następnie rozpoczęła się procesja
Patriarcha Kościoła Juan de la Cerda jako główny celebrans podszedł do pulpitu stojącego tuż przed głównym ołtarzem i rozpoczął nabożeństwo znakiem krzyża i pozdrowieniem wiernych.
Jeden z kapłanów podszedł do pulpitu aby przeczytać dzisiejsze lekcje z Pisma Świętego
Następnie do Ambony podszedł Patriarcha i przeczytał słowa Ewangelii według Apostoła Łukasza.
Patriarcha unosi kielich z winem i patenę z chlebem ponad ołtarz i ukazuje je zgromadzonemu ludowi. Następnie wierni odmawiają Modlitwę Pańską i nastąpiło łamanie chleba ze wspomnieniem słów Chrystusa z ostatniej wieczerzy, Patriarcha i duchowni rozdali wino i chleb wiernym układającym się w kolejkę aby przystąpić do tego misterium. Podczas rozdawania chleba i wina rozbrzmiewały organy.
Następnie Patriarcha podszedł do centrum głównego ołtarza i wyśpiewał:
Patriarcha po zakończeniu nabożeństwa udał się przed Katedrę aby móc osobiście i z każdym z osobna pożegnać się podając im dłoń w geście pokoju.
Niedziela Okresu Zwykłego
Południową porą wierni ze Stołecznego Miasta Korony Estelli, Elche, zebrali się w ich narodowej Katedrze aby wspólnie celebrować v-nabożeństwo stołu. Nabożeństwu przewodniczył ich duchowy i najwyższy duchowny Kościoła - Juan de la Cerda. Katedra wypełniła się po same brzegi jak co każdą niedzielę. W Katedrze czuć woń kwiatów i kadzidła co wprowadza przybyłych w nastrój skupienia i modlitwy.
Zgodnie ze zwyczajem, Katedrę ogarnęła muzyka organowa, a następnie rozpoczęła się procesja
Patriarcha Kościoła Juan de la Cerda jako główny celebrans podszedł do pulpitu stojącego tuż przed głównym ołtarzem i rozpoczął nabożeństwo znakiem krzyża i pozdrowieniem wiernych.
W imię Ojca i Syna i Duch Świętego
Amen
Duch Pana niech będzie z wami
I z Tobą
Umiłowani !
Witam was w ten niedzielny dzień przy okazji tego nabożeństwa abyśmy mogli wspólnie wznosić modły, cześć i błagania do naszego Pana w intencji samych siebie, naszego kraju, narodu i cały mikroświat. Niech w tym misterium, które obchodzimy na pamiątkę wieczerzy Chrystusa z jego uczniami i apostołami przemieniają się nasze serca na czyste. Niech miłościwy Bóg obdarzy nas pokojem i przebaczeniem i niech również błogosławi naszą ojczyznę. Módlmy się wspólnie abyśmy mogli godnie chwalić Pana i prośmy go o oczyszczenie naszych dusz.
Pan wybaczył nam na krzyżu.
Módlmy Się:
Boże, obrońco wszystkich, którzy Tobie ufają, bez którego nic nie jest mocne ani święte: pomnażaj i rozmnażaj nad nami swoje miłosierdzie; abyśmy, mając Ciebie za naszego przewodnika i władcę, tak przechodzili przez sprawy doczesne, by nie utracić rzeczy wiecznych; przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Jeden z kapłanów podszedł do pulpitu aby przeczytać dzisiejsze lekcje z Pisma Świętego
Czytanie z Księgi Ozeasza
Gdy Izrael był chłopcem, pokochałem go i z Egiptu wezwałem Mojego syna. Im bardziej ich wzywano, tym bardziej się oddalali, składali ofiary baalom i posągom palili kadzidła. A Ja przecież uczyłem chodzić Efraima, brałem go na swoje ramiona – oni jednak nie poznali, że chciałem ich uleczyć. Przyciągałem ich więzami ludzkimi, więzami miłości. Byłem dla nich jak ten, który zdejmuje z nich jarzmo, nachylałem się nad nimi, by ich nakarmić. Izrael nie powróci do ziemi egipskiej, ale Asyria będzie jego królem, bo nie chcieli powrócić do Mnie. Miecz będzie szalał w jego miastach, zniszczy jego zabezpieczenia i pochłonie mieszkańców z powodu ich zamiarów. Mój lud coraz bardziej odstępuje ode Mnie;
chociaż wzywają go ku Najwyższemu, to nikt Go nie wywyższa. Co mam z tobą zrobić, Efraimie? Czy mam cię wydać, Izraelu? Czy mam z tobą postąpić jak z Admą, czy mam potraktować cię jak Seboim? Moje serce zadrżało, ogarnęło mnie współczucie. Nie wybuchnę srogim gniewem, nie wygubię ponownie Efraima, bo Ja jestem Bogiem, a nie człowiekiem. Pośród ciebie jestem Święty i nie wkroczę do miasta. Pójdą za Panem, który zaryczy jak lew. A gdy On zaryczy, wtedy zadrżą Jego synowie z zachodu, zadrżą jak ptaki z Egiptu i jak gołębie z ziemi asyryjskiej. Wówczas pozwolę im zamieszkać w ich domach – wyrocznia Pana!
Lekcja z Listu Apostoła Pawła do Kolosan
Jeśli więc razem z Chrystusem zostaliście wskrzeszeni, szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga. Myślcie też o tym, co w górze, a nie o tym, co ziemskie. Umarliście bowiem i wasze życie jest razem z Chrystusem ukryte w Bogu. A kiedy ukaże się Chrystus, który jest waszym życiem, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale. Uśmierćcie więc w sobie ziemskie skłonności: rozwiązłość, nieczystość, namiętność, złe pożądanie i chciwość, która jest bałwochwalstwem. Z ich powodu gniew Boga przychodzi na synów buntu. Poprzednio wy także żyliście podobnie, gdy im ulegaliście. Teraz jednak i wy odrzućcie je wszystkie: gniew, gwałtowność, złość, bluźnierstwo i nieprzyzwoite słowa z waszych ust. Nie okłamujcie się wzajemnie, skoro pozbyliście się starego człowieka wraz z jego uczynkami, a przyoblekliście nowego, który jest odnawiany na obraz swojego Stwórcy, aby Go poznać. Nie ma tu już Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, cudzoziemca, Scyty, niewolnika, wolnego, ale wszystkim we wszystkich jest Chrystus.
Oto Słowo Boże
Następnie do Ambony podszedł Patriarcha i przeczytał słowa Ewangelii według Apostoła Łukasza.
Wtedy ktoś z tłumu odezwał się: Nauczycielu, nakłoń mego brata, aby podzielił się ze mną spadkiem. Lecz On odpowiedział: Człowieku, kto Mnie ustanowił sędzią lub rozjemcą między wami? I powiedział do nich: Uważajcie i wystrzegajcie się wszelkiej chciwości, bo nawet jeżeli ktoś opływa w bogactwo, jego życie nie od tego zależy. Opowiedział im też przypowieść: Pewnemu zamożnemu człowiekowi pole wydało obfity plon. Rozważał więc: Co tu zrobić? Gdzie ja pomieszczę swoje zbiory? W końcu powiedział: Tak uczynię: Zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i w nich zgromadzę całe moje zboże i dobra. I powiem sobie: Masz wielkie bogactwa złożone na wiele lat, odpoczywaj, jedz, pij i wesel się. Ale Bóg oznajmił mu: Głupcze, tej nocy zażądają od ciebie twojej duszy! Czyje więc będzie to, co zgromadziłeś? Tak będzie z każdym, kto gromadzi skarby dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem.
Drodzy Bracia i Siostry,
Bracia i siostry, dziś słuchamy słowa płynącego z Księgi Ozeasza, Psalmu Confitemini Domino, Listu do Kolosan oraz Ewangelii według świętego Łukasza, aby otworzyć nasze serca na miłość Boga i zaproszenie do życia w pełni chrześcijańskiej wspólnoty.
Prorok Ozeasz ukazuje nam obraz Boga, który z miłością wzywa swój lud z niewoli, troszczy się o niego od dzieciństwa i wybacza pomimo jego niewdzięczności. Nam również przypomina, że Bóg nigdy nie odwraca się od tych, których umiłował, i do końca pragnie naszego powrotu.
Psalmista wzywa, byśmy chwalili Pana za Jego cuda, bo dziękczynienie przemienia nasze spojrzenie z lęku na wdzięczność, a święty Paweł w Liście do Kolosan zachęca, byśmy odrzucili stare przyzwyczajenia zatruwające ducha i oblekli w nowe życie, z sercem zwróconym ku niebu.
Jezus w przypowieści o bogaczu przestrzega przed chciwością i pokusą gromadzenia dóbr jedynie dla siebie. Dziś ta pokusa przybiera postać dążenia do cyfrowego prestiżu czy tytułów w mikronacjach, podczas gdy prawdziwe bogactwo rodzi się z ofiarnej miłości i otwartych rąk.
Przepraszam za moją realiozę, bracia i siostry, za nieobecność w życiu naszej wspólnoty w mikronacjach z powodu zajęć w świecie realnym. Ta „choroba” oddaliła mnie od Waszych spraw, jednak proszę o wybaczenie i obiecuję, wsparty Waszą modlitwą, nadrobić stracony czas.
Zwróćmy się więc z ufnością ku Bogu, pozwólmy Mu kochać nas pomimo naszych niedoskonałości, codziennie dziękujmy za Jego wierne prowadzenie, odrzućmy wszystko, co oddziela nas od Chrystusa, i otwórzmy serca na dzielenie się dobrem z bliźnimi.
Wszechmogący Boże, dziękujemy Ci za Twoją niezłomną miłość i hojność. Przepraszamy za nasze słabości i prosimy o odnowę ducha pokory. Prowadź nas ku nowemu życiu w Chrystusie, ucz hojności i serca otwartego na bliźniego, abyśmy stawali się żywą wspólnotą miłości. Amen.
Wyznajmy naszą wiarę.
Wierzę w Boga Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego, stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.
W jedności Ducha módlmy się wspólnie o wysłuchanie naszych modlitw.
Wszechmogący Boże, nasz Niebieski Ojcze,
który przez Syna swego, Jezusa Chrystusa, obiecałeś wysłuchać nas, gdy wiarą się modlimy:
Za wszystkich tych, którzy cierpią z powodu realiozy, aby realne życie było im lekkie i wszystkie sprawy zakończyły się pomyślnie. Ciebie Proismy.
Wysłuchaj nas Panie.
O przywódców naszych siostrzanych Kościołów i o wszystkich duchownych oraz wiernych Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
O Norberta, naszego Króla, o przywódców narodu i o wszystkich sprawujących władzę Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
O to wspólnotę, o każdy kraj, miasto i wieś oraz o wszystkich, którzy w nich mieszkają. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
O wyzwolenie nas ze wszelkich przeciwności, sporów i potrzeb oraz o przebaczenie naszych grzechów i wykroczeń. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Następuje przygotowanie do przystąpienia do dalszych części ceremonii, do ołtarza przyniesione zostają wino i chleb, Patriarcha wznosi ciche modlitwy w czasie gdy chór śpiewa.
Patriarcha unosi kielich z winem i patenę z chlebem ponad ołtarz i ukazuje je zgromadzonemu ludowi. Następnie wierni odmawiają Modlitwę Pańską i nastąpiło łamanie chleba ze wspomnieniem słów Chrystusa z ostatniej wieczerzy, Patriarcha i duchowni rozdali wino i chleb wiernym układającym się w kolejkę aby przystąpić do tego misterium. Podczas rozdawania chleba i wina rozbrzmiewały organy.
Następnie Patriarcha podszedł do centrum głównego ołtarza i wyśpiewał:
O Wszechmogący i żyjący na wieki Boże, dziękujemy Ci, że łaskawie karmisz nas, którzy godnie przyjęliśmy te święte tajemnice, duchowym pokarmem Ciała i Krwi naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Przez to potwierdzasz nam swoją łaskę i dobroć: zostajemy włączeni w mistyczne Ciało Twojego Syna, błogosławione grono wszystkich wiernych; stajemy się dziedzicami, przez nadzieję, Twego wiecznego Królestwa, dzięki zasługom cennej śmierci i męki Chrystusa. Wspomagaj nas swoją łaską, Ojcze niebieski, abyśmy trwali w tej świętej wspólnocie i kroczyli ścieżką dobroci, którą nam przygotowałeś; przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana, któremu wraz z Tobą i Duchem Świętym niech będą cześć i chwała na wieki. Amen.
Niech Bóg nadziei napełni was wszelką radością i pokojem w wierze; a błogosławieństwo Boga Wszechmogącego, Ojca i Syna, i Ducha Świętego, zstąpi na was i pozostanie z wami na wieki.
Amen
Patriarcha po zakończeniu nabożeństwa udał się przed Katedrę aby móc osobiście i z każdym z osobna pożegnać się podając im dłoń w geście pokoju.
