Ofrenda por
Poległych na "Mikronacyjnym Poletku"
Poległych na "Mikronacyjnym Poletku"
Dla tych, którzy byli... i może jeszcze powrócą
W świecie mikronacji czas płynie inaczej.
Granice wyznacza wyobraźnia, a stolicą bywa każde serce, które kiedyś zapragnęło budować coś większego niż ono samo.
Dziś zwracamy się do Was, tych, którzy byli przed nami.
Do twórców, marzycieli, obywateli i władców dawnych dni...
Dziękujemy Wam.
Za każde słowo zapisane w kronikach, za każdy herb, każdą ideę, każdą chwilę, gdy tchnęliście życie w coś, co dla wielu było tylko snem.
Wasze imiona, choć może zatarte przez czas, wciąż brzmią w przestrzeni tej wspólnoty, gdzieś w "jakiejś" konstytucji, na "jakimś" forum, w kolejnej nowej próbie odbudowy.
Bo każda cegiełka, którą położyliście, stała się częścią fundamentu, na którym stoimy. My obywatele Mikronacji.
Wierzymy, że choć ścieżki mikronacyjnych dróg bywają kręte, to nikt nie odchodzi naprawdę.
Wierzę, że duch tworzenia, duch dobrej zabawy i wspólnoty, wciąż w Was płonie. Może cicho, lecz wiernie, jak świeca na ołtarzu pamięci.
A jeśli kiedyś zechcecie powrócić, wiedzcie, że drzwi pozostają otwarte.
Nie dla dawnych tytułów, lecz dla ludzi, którzy uczynili z fikcji coś prawdziwego - nasze wspólne doświadczenie, historię, która trwa już trzy dekady.
Bo mikronacje to nie tylko strony, państwa i ustawy.
To przede wszystkim ludzie, którzy kiedyś uwierzyli, że słowo ma moc tworzenia świata.
Niech ten świat wciąż będzie naszym wspólnym domem,
niezależnie od tego, dokąd poniosły Was koleje życia i czasu.
Wracajcie, jeśli tylko zatęsknicie.
Historia Mikronacji jest niepełna bez tych, którzy ją rozpoczęli.
W świecie mikronacji czas płynie inaczej.
Granice wyznacza wyobraźnia, a stolicą bywa każde serce, które kiedyś zapragnęło budować coś większego niż ono samo.
Dziś zwracamy się do Was, tych, którzy byli przed nami.
Do twórców, marzycieli, obywateli i władców dawnych dni...
Dziękujemy Wam.
Za każde słowo zapisane w kronikach, za każdy herb, każdą ideę, każdą chwilę, gdy tchnęliście życie w coś, co dla wielu było tylko snem.
Wasze imiona, choć może zatarte przez czas, wciąż brzmią w przestrzeni tej wspólnoty, gdzieś w "jakiejś" konstytucji, na "jakimś" forum, w kolejnej nowej próbie odbudowy.
Bo każda cegiełka, którą położyliście, stała się częścią fundamentu, na którym stoimy. My obywatele Mikronacji.
Wierzymy, że choć ścieżki mikronacyjnych dróg bywają kręte, to nikt nie odchodzi naprawdę.
Wierzę, że duch tworzenia, duch dobrej zabawy i wspólnoty, wciąż w Was płonie. Może cicho, lecz wiernie, jak świeca na ołtarzu pamięci.
A jeśli kiedyś zechcecie powrócić, wiedzcie, że drzwi pozostają otwarte.
Nie dla dawnych tytułów, lecz dla ludzi, którzy uczynili z fikcji coś prawdziwego - nasze wspólne doświadczenie, historię, która trwa już trzy dekady.
Bo mikronacje to nie tylko strony, państwa i ustawy.
To przede wszystkim ludzie, którzy kiedyś uwierzyli, że słowo ma moc tworzenia świata.
Niech ten świat wciąż będzie naszym wspólnym domem,
niezależnie od tego, dokąd poniosły Was koleje życia i czasu.
Wracajcie, jeśli tylko zatęsknicie.
Historia Mikronacji jest niepełna bez tych, którzy ją rozpoczęli.